Мени унутолмай ўтавер, Ҳаёт!

АЛИК

Тишимга тош босдим – тилимни тийдим,
Майда зуғумлардан юрмадим нолиб.
Юзингга урмадим – қўлимни тийдим,
Яна мен – музаффар, яна мен – ғолиб.

Номимни топтамоқ бўлдинг ошкора,
Ортимдан қароқчи ғамлар юбординг.
Адаштирай дединг беиз, бечора –
Шамолларга ўраб қумлар юбординг.

О, қанча жангларда тобланди юрак,
Кўзингни куйдирдим йўлингдан чиқиб;
Йўқотмоқчи бўлдинг бедом, бедарак
Тирикчилик деган ўпқонга тиқиб…

Қариб кетмадингми заволим кутиб,
Ҳар сафар ўзингни ўзинг этдинг мот.
Таъзирингни бердим сени унутиб,
Мени унутолмай ўтавер, Ҳаёт!

2008

Беҳзод ФАЗЛИДДИН

ALIK

Tishimga tosh bosdim – tilimni tiydim,
Mayda zug‘umlardan yurmadim nolib.
Yuzingga urmadim – qo‘limni tiydim,
Yana men – muzaffar, yana men – g‘olib.

Nomimni toptamoq bo‘lding oshkora,
Ortimdan qaroqchi g‘amlar yubording.
Adashtiray deding beiz, bechora –
Shamollarga o‘rab qumlar yubording.

O, qancha janglarda toblandi yurak,
Ko‘zingni kuydirdim yo‘lingdan chiqib;
Yo‘qotmoqchi bo‘lding bedom, bedarak
Tirikchilik degan o‘pqonga tiqib…

Qarib ketmadingmi zavolim kutib,
Har safar o‘zingni o‘zing etding mot.
Ta’ziringni berdim seni unutib,
Meni unutolmay o‘taver, Hayot!

2008

Behzod FAZLIDDIN


Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.