Мусулмон гўзалдир, Ислом гўзалдир!

ҲАҚИҚАТ

Ҳикмат тўла замин, сир тўла осмон,
Инсон – унутувчи, билгувчи – Раҳмон.
Фавқул башар истаб инграган жаҳон,
Бир боқ, қандай хушҳол иймон-ла инсон –
Мусулмон гўзалдир,
Ислом гўзалдир.
Минор

Қалбидан зеҳнига зиё таратган,
Жумлаи оламни ўзга қаратган.
Қаттоллиги ёлғон, ёвузлиги – лоф,
Яратган аларни мушфиқ яратган –
Мусулмон гўзалдир,
Ислом гўзалдир.

Чумолига озор бермаган филлар,
Арслон келбатлару ҳалим кўнгиллар,
Илдизи Азалга туташган гуллар,
Ботил хаёллардан озода диллар –
Мусулмон гўзалдир,
Ислом гўзалдир.

Гувоҳлик бергайдир ҳар ҳадис, оят,
Саодат асридан қанча ривоят!..
Бағоят гўзалдир, бағоят гўзал –
Фикрат кўзи ила боқсалар, шояд,
Мусулмон гўзалдир,
Ислом гўзалдир.

Рад этар ҳаддидан ошган ҳар жонни,
Зулм ила тўкилган ҳар томчи қонни.
Миллат сўрамагай, ирқ ажратмагай,
Инсонни улуғланг, дейди – Инсонни –
Мусулмон гўзалдир,
Ислом гўзалдир.

Башарнинг эртаси мавҳумдир ҳануз,
Шу ўй ичра кун-тун маҳзундир ҳануз.
Муқаррар нусратдан умид узмас ҳеч,
Гарчи бечораҳол, мазлумдир ҳануз –
Мусулмон гўзалдир,
Ислом гўзалдир.

Қалблардан зулматни аритмасларми?
Жаҳолат уруғин қуритмасларми?
Яратганнинг Сўзи кор этмас наҳот:
“Ахир, улар ақл юритмасларми?”
Мусулмон гўзалдир,
Ислом гўзалдир!

Айт, нега таҳқирлаб тинмайсан, Дунё,
У сенинг дардингга топгуси даво.
Фитнакор ҳар тўда макрига учма,
Адашма, ҳукмга шошилма, илло –
Мусулмон гўзалдир,
Ислом гўзалдир!

***

Тасбеҳ айтаверсам, зикр этаверсам,
Ёдингга кўмилиб кетса баётим.
Берсангу бермасанг – шукр этаверсам,
Ибодатга дўнса бутун ҳаётим;

Ҳар гапим сўзларнинг сараси бўлса,
Катта кетмасам ҳам майдалашмасам.
Маконим маънолар ораси бўлса,
Дунё талашмасам, жоҳ талашмасам;

Мадор бериб турсанг, ҳолсизлатмасанг,
Юрак тўхтамаса севишдан бир он.
Ўзимга қўймасанг, ёлғизлатмасанг,
Сенинг дўстларингга дўст тутинса жон;

Буюк таскин ила кўнглим шодласанг,
Давлатманд айласанг қаноат билан.
Фақат, фақат Ўзинг мукофотласанг
Икки дунёга тенг Саодат билан…

***

Нега қўрқай – қўрқинч бермас қулларинг бор,
Зулматларда башарсиймо нурларинг бор,
Йўл йўқотсам, йўлга бошлар йўлларинг бор –
Нега қўрқай?

Ғурбатларда юрганимда номинг айтсам,
Ҳар балони кўрганимда номинг айтсам,
Қил устида турганимда номинг айтсам –
Нега қўрқай?

Узун, яна, маҳзун бўлди қалб сафари,
Муножотга тўлиб кетди ишқ дафтари,
Ҳақ деганлар – икки дунё музаффари,
Нега қўрқай?

Кўксим ичра гоҳ офтоб, гоҳ юлдуз тунар,
Кўзим ёнар, сўзим ёнар, умрим ёнар…
Сендан қўрқиб турибман-ку, энди яна
Нега қўрқай?!

Беҳзод ФАЗЛИДДИН

“Ҳидоят” журнали, 2019 йил 8-сон.

Ижтимоий тармоқларда:
https://www.facebook.com/behzod.fazliddin
https://www.facebook.com/behzodfazliddin.uz/
https://twitter.com/BehzodFazliddin
Телеграмдаги каналимиз: @Behzod_Fazliddin
YouTubeдаги cаҳифа-каналимиз: Behzod Fazliddin

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован. Обязательные поля помечены *