Men – dunyoning ortidan chopayotgan cho‘loqman…

ЎЗИГА

Чақирсанг, ҳеч қаерга чекинмасдан келдим-ку,
Тоғларнинг орқасига бекинмасдан келдим-ку.
Қарғаларнинг қавмига инсоф тилаб яшадим,
Ўзимдан бошқасига тегинмасдан келдим-ку.
Энди ҳолимни сўра.

Қачонгача армонлар кулбасига қўноқман,
Мен – дунёнинг ортидан чопаётган чўлоқман.
Йиллар аро сўзларим манзилига етмайди,
Юрагимни тилимга кўчиргани нўноқман.
Энди кўнглимга қара.

Совиб қолсам, жонимни қайси ўтларга тутай,
Нурларингнинг бағрида доғларимни йўқотай.
Мудроқ босган кўзларим, ўзим бедор бўлмасам,
Кўксимдаги қушчани қандай қилиб уйғотай?!
Энди ҳолимни сўра.

Мен бу ерга Сен учун эгилгани келганман,
Лолаларнинг кўзига тикилгани келганман.
Ишонч берсанг, ҳукмингни бажармасдан кетмайман,
Ҳаммаёқни гуллатиб, тўкилгани келганман.
Энди кўнглимга қара.

Энди ўзимга қара…

2005


Шу чиркин матоҳга борми учмаган?
Барининг онгига ғубор сачраган.
Бойликни кир қоғоз билан ўлчаган
Тўдага тескари боқишни ўргат.

Бу йўлда юзини йўқотган кўпдир,
Илдизу изини йўқотган кўпдир,
Энг керак сўзини йўқотган кўпдир,
Аларнинг сафидан чиқишни ўргат.

Дарёлар бағрига сиғмас жилғаман,
Бирда сокин эсам, бирда долғаман,
Лойқа ҳислар билан тағин булғамай –
Тубигача тиниқ оқишни ўргат.

Тошларнинг кўнглига бир бор қўл солсам,
Ранжима, қошингга пича кеч қолсам,
Адашиб-адашиб йўл топиб олсам,
Юракдан чангларни қоқишни ўргат.

Ўзингга, Ўзингга ёқишни ўргат!

2009

Беҳзод ФАЗЛИДДИН

O‘ZIGA

Chaqirsang, hech qayerga chekinmasdan keldim-ku,
Tog‘larning orqasiga bekinmasdan keldim-ku.
Qarg‘alarning qavmiga insof tilab yashadim,
O‘zimdan boshqasiga teginmasdan keldim-ku.
Endi holimni so‘ra.

Qachongacha armonlar kulbasiga qo‘noqman,
Men – dunyoning ortidan chopayotgan cho‘loqman.
Yillar aro so‘zlarim manziliga yetmaydi,
Yuragimni tilimga ko‘chirgani no‘noqman.
Endi ko‘nglimga qara.

Sovib qolsam, jonimni qaysi o‘tlarga tutay,
Nurlaringning bag‘rida dog‘larimni yo‘qotay.
Mudroq bosgan ko‘zlarim, o‘zim bedor bo‘lmasam,
Ko‘ksimdagi qushchani qanday qilib uyg‘otay?!
Endi holimni so‘ra.

Men bu yerga Sen uchun egilgani kelganman,
Lolalarning ko‘ziga tikilgani kelganman.
Ishonch bersang, hukmingni bajarmasdan ketmayman,
Hammayoqni gullatib, to‘kilgani kelganman.
Endi ko‘nglimga qara.

Endi o‘zimga qara…

2005


Shu chirkin matohga bormi uchmagan?
Barining ongiga g‘ubor sachragan.
Boylikni kir qog‘oz bilan o‘lchagan
To‘daga teskari boqishni o‘rgat.

Bu yo‘lda yuzini yo‘qotgan ko‘pdir,
Ildiz-u izini yo‘qotgan ko‘pdir,
Eng kerak so‘zini yo‘qotgan ko‘pdir,
Alarning safidan chiqishni o‘rgat.

Daryolar bag‘riga sig‘mas jilg‘aman,
Birda sokin esam, birda dolg‘aman,
Loyqa hislar bilan tag‘in bulg‘amay –
Tubigacha tiniq oqishni o‘rgat.

Toshlarning ko‘ngliga bir bor qo‘l solsam,
Ranjima, qoshingga picha kech qolsam,
Adashib-adashib yo‘l topib olsam,
Yurakdan changlarni qoqishni o‘rgat.

O‘zingga, O‘zingga yoqishni o‘rgat!

2009

Behzod FAZLIDDIN

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.