Мени тинч қўймади “ер худолари”…


Гулшанимдан неча гулим узилди,
Ўсиб чиқаверди – тилим узилди.
Мени тинч қўймади “ер худолари”,
Неча бор осмондан қўлим узилди.

Чақтирган чаёни ўлди – ўлмадим,
Кўксимга тиканлар тўлди – ўлмадим,
Тақдирим Ўзингнинг қўлингда ахир,
Жоним бўғзимгача келди – ўлмадим.

Билмайман, эртага нима бўлади,
Қўл силтаб қўйганман гарчи аларга.
Худойим, барибир, раҳмим келади
Ўзига сиғинган “худоча”ларга.

2003


Юрагимдан қон оқар тошиб,
Кўниколмам талаб кетарга.
Мен ҳам бир бор ҳаддимдан ошиб,
Итлик қилгим келди итларга.

Ҳеч бўлмаса, едирай таёқ,
Акиллайди – бошқа не дерди?
Ортга қайтдим – йўл бошидаёқ
Одамлигим халақит берди.

2009

Беҳзод ФАЗЛИДДИН


Gulshanimdan necha gulim uzildi,
O‘sib chiqaverdi – tilim uzildi.
Meni tinch qo‘ymadi “yer xudolari”,
Necha bor osmondan qo‘lim uzildi.

Chaqtirgan chayoni o‘ldi – o‘lmadim,
Ko‘ksimga tikanlar to‘ldi – o‘lmadim,
Taqdirim O‘zingning qo‘lingda axir,
Jonim bo‘g‘zimgacha keldi – o‘lmadim.

Bilmayman, ertaga nima bo‘ladi,
Qo‘l siltab qo‘yganman garchi alarga.
Xudoyim, baribir, rahmim keladi
O‘ziga sig‘ingan “xudocha”larga.

2003


Yuragimdan qon oqar toshib,
Ko‘nikolmam talab ketarga.
Men ham bir bor haddimdan oshib,
Itlik qilgim keldi itlarga.

Hech bo‘lmasa, yediray tayoq,
Akillaydi – boshqa ne derdi?
Ortga qaytdim – yo‘l boshidayoq
Odamligim xalaqit berdi.

2009

Behzod FAZLIDDIN

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.