Тошлар бағрида ҳам баҳорий ҳислар

IMAGE0020
 
Беҳзод ФАЗЛИДДИН
ЙИГИРМА БИРИНЧИ БАҲОР
Дарахтлар қайтадан уйғониб бўлди,
Бу йилдан қушларнинг умиди катта.
Бугун манов ниҳол тўрт ёшга тўлди,
Гуллаш ярашади унга, албатта.
Кўкариш пайида турибди хаслар,
Куртаклар ҳаётга бўй чўзаётир.
Тошлар бағрида ҳам баҳорий ҳислар,
Барчаси мўъжиза, мўъжиза, ахир…
Қара, шундоққина ёнингда баҳор,
Осмон гуллаб бўлди, гуллади Замин.
Ҳозир юрагингда қорга нима бор,
Сен қачон гуллайсан, Беҳзод Фазлиддин?!
***
Томоқларим қуриб кетди – чўллаяпман,
Ўзи, дилни қай кўлмакда ҳўллаяпман?
Мен бу галги баҳорни лол этмоқчийдим,
Она, бугун сочингизда гуллаяпман.
Ишонгандим, кўзлар мени сотиб кетди.
Аямади – сўзлар мени отиб кетди.
Дардим бор-ку, нега бунча дудуқландим,
Забонимни тўтиқушлар ютиб кетди.
Юзларимда муҳаббатнинг сўқмоқлари,
Дунёларни ёқмайдими чақмоқларим?
Тупроқ эдим, тупроқларга ботиб кетдим,
Гуноҳларим ўсаяпти, гуноҳларим.
Тутаб-тутаб кўк бағрини тиғлаяпман,
Юрагимдан бошқа жойга сиғмаяпман.
Кўксимдаги оғриқларим ёлғонмиди,
Осмонларни йиғлатолмай йиғлаяпман.
Она, менга нима бўлди?!
СЎРОҚ
Дилни дилга йўлламай,
Йўлни йўлга уламай.
Ҳеч йўқса, бир гулламай,
Сўлиб кетаверайми?
Танда бор чўғим шу, деб,
Бандалик чоғим шу, деб,
Менинг бор-йўғим шу, деб,
Нолиб кетаверайми?
Кўкламлар нафасида,
Гуллаш арафасида
Тошларнинг орасида
Қолиб кетаверайми?
Қандай кунга кўндим-ай,
Ич-ичимдан синдим-ай.
Ёнингизда индамай
Ўлиб кетаверайми?
Нега жимсиз?!
***
Осмон билан тиллашмоқчиман,
Мени енгиб қўймоқда уйқу.
Мен Вақт билан беллашмоқчиман,
Ҳозир энг зўр рақибим ҳам У.
Ўзим учун ҳамма гап МЕНда,
Армонларим ўлиши керак.
Тенг келмагай икки куч бунда –
Кимдир мағлуб бўлиши керак!
ЭНГ АЧЧИҚ БАҲОНА
Қорин тинч қўймайди – нон топиш керак,
Ташвишлар судрайди мени ҳар томон.
Ўзини эсидан чиқарди Юрак,
Яшашга вақт қайда, Онажон?!
***
Худойимнинг ҳурларидан фарқингиз йўқ,
Кўксингизга юлдуз тўлиб турган пайтда.
Кўзингизни очмасликка ҳаққингиз йўқ,
Ёнингизда одам ўлиб турган пайтда.
Бугун яна ғамларимни бошлаб келдим,
Мен абадий дардлар билан келсам керак.
Юрагимни осмонларга ташлаб келдим,
Ўзим энди тупроқ бўлиб қолсам керак.
Ўзгаларнинг бахти деб ҳам йиғлаб туринг,
Ўлмайдиган наво олиб келинг менга.
Дардларимнинг давосини қўяверинг,
Сочингизда Ҳаво олиб келинг менга.
Оғриқларим Худойимнинг бергани-да,
Кўксим энди икки дунё бўш турмайди.
Пешонамга Қуёш тегиб турганида,
Уйғонмасам, тонглар мени кечирмайди…
“Ёзувчи” газетаси, 2005 йил 26 феврал.

Добавить комментарий

Ваш e-mail не будет опубликован.