Беҳзод Фазлиддин битиклари; ўзбек ҳамда жаҳон адабиётидан намуналар, ижод ва эътиқод, жамият, маънавият ва шахс борасида фикр-мулоҳазалар, суҳбатлар, ҳикматли сўзлар ва бошқалар...

Автор behzodfa

Кета қол, даврага сиғмаган одам…

Кета қол, даврага сиғмаган одам,Борсанг-чи, парвозда давом этсанг-чи.Ҳадемай барига тутилар мотам,Лойқага қўшилмай ғолиб кетсанг-чи. Бу ғурбатхонада баломи бордир?Ҳар қавмнинг ўз шоҳи, ғуломи бордир.Шусиз ҳам куйингни тинглайди очун,Тоғларнинг беғараз саломи бордир. Ҳавойи ўйларни ўйлаб-да юрма,Кўкармас боғига бўйлаб-да юрма.Очилиб борадур авж пардалари,Навосиз… Читать далее →

Ҳаётимни Ўзинг таҳрир қилиб бер…

Ахир шу чоққача қаёқда эдинг,Эй кўҳна латофат, эй инжа хилқат!Юрак-юрагимни тўлдириб келдинг,Кўзимга жо бўлди бир чимдим жаннат. Тоғу тош, боғу роғ пешвоз йўлингга,Дарахтлар саф тортмиш – қомати расо.Узукдек ярашиб нозик қўлингга,Ям-яшил нур сочар зумрадкўз дунё. Яшнатиб манзурсан, яшнаб масрурсан,Умримни тўлдирди… Читать далее →

ОЧИЛМАГАН МАКТУБ

Ҳаммасини кўриб, билиб турибсиз –Чидаб бўлмайдиган феъл-атворим йўқ.Сал елкамни қисиб ўтсам, тийиқсиз –Кесаклар бирлашиб дўқ уради, дўқ. Мендан нима кетди – қўлимдан келарЗамонсоз юзларга нур сўраб яшаш.Ҳар махлуқ устимдан кулмоқчи бўлар,Баъзан оғир ботар Одамга ўхшаш. Омад ҳам беғараз йўқламас, ёҳу,Билиб… Читать далее →

© 2021 Behzod Fazliddin